BEZOEK OOK EENS ONZE THEMASITE OEBELE EN WAAR KEEK JIJ VROEGER NAAR?

De geschiedenis van het Kinderkoor Henk van der Velde: Deel 2

Van Oebele naar Hamelen

Vervolg op Deel 1: Van Amsterdam naar Oebele

 

Titelkaart seizoen 1

Met de 31e aflevering, uitgezonden op 25 december 1971, was er een einde gekomen aan ruim drie jaar Oebele. Het was niet het einde van de samenwerking van het koor met de KRO: Harrie Geelen schreef een nieuwe muzikale jeugdserie die begint waar het sprookje ‘De rattenvanger van Hamelen’ ophoudt. Uit onvrede over de beloning die hij heeft gekregen lokt de rattenvanger de kinderen uit het stadje mee naar...? Daar begint het avontuur dat vijf seizoenen en 45 afleveringen zou duren. Ondanks hun hoge leeftijd accepteerde het echtpaar Van der Velde het aanbod om ook aan Kunt u me de weg naar Hamelen vertellen, meneer? mee te werken waarvan op dat moment niet bekend was wanneer de serie zou eindigen.

De eerste aflevering was op 22 januari 1972. Naast de tekst van Harrie Geelen verzorgde Joop Stokkermans opnieuw de muziek en was er net als bij Oebele eens per vier weken een uitzending. Nieuw was de regisseur, Nico Hiltrop nam het stokje over van Bram van Erkel. Rob de Nijs en Ab Hofstee speelden twee van de vier volwassenen die ook door de rattenvanger werden meegenomen, samen met Ida Bons (vanaf seizoen 2 Loeki Knol) en Martin Brozius. Het repeteren en opnemen van de liedjes, in aantal iets minder dan bij Oebele, bij de MC Studio was als vanouds. De opnamen in Hilversum waren geheel anders. In plaats van een hele zaterdag repeteren tot aan de uitzending was het vooral wachten voor de koorleden. Een aflevering werd na twee weken repeteren (zonder het koor, dat mocht niet van de Arbeidsinspectie) in twee dagen opgenomen, vrijdag zonder en zaterdag met kinderen.

Drie koorleden werden door Nico Hiltrop uitgekozen om een rol te spelen: Ivo Brautigam als Barend Stip, Ellen van Lil als Hilletje Labberton en Erwin Crone als Hector Hondecoeter. Hun namen bleven bij de begintitels onvermeld. In latere seizoenen zouden ook andere kinderen een personage toegewezen krijgen.

Barend Hector Hilletje
  Ivo Brautogam als Barend   Erwin Crone als Hector   Ellen van Lil als Hilletje

Jaloezie
De scènes werden verdeeld over de dag opgenomen in een andere volgorde dan in de aflevering zodat het voor de kinderen lastig was om te bepalen wat de strekking van het verhaal was. Dat het koor merendeel uit meisjes bestond was bij Oebele nooit een probleem geweest, bij Hamelen moesten sommige meisjes een jongenskostuum aan wat ze niet allemaal leuk vonden. Volgens het verhaal neemt de rattenvanger de kinderen ’s nachts mee. Dit betekende dat bijna alle kinderen gedurende de eerste afleveringen in nachtpon op blote voeten moesten spelen wat de meesten deed terugverlangen naar de Oebele-tijd. Daarnaast werden de kinderen ouder, kwamen in de pubertijd en kregen andere interesses. Terwijl de KRO na drie afleveringen groen licht gaf voor een nieuw seizoen besloten een aantal koorleden te stoppen. Het koor bleef echter populair en er waren genoeg nieuwe aanmeldingen.
Hamelen

Hoewel de meeste koorleden een solo wilde zingen en aan de uitzendingen wilde meedoen was er weinig jaloezie onderling. Binnen het koor was er een groot saamhorigheidsgevoel ontstaan, veel kinderen raakten met elkaar bevriend. De buitenwereld kon soms hard zijn: sommige koorleden werden op school gepest, dat dit uit jaloezie gebeurde was vooral voor de jonge kinderen maar moeilijk te begrijpen.

Vanaf aflevering 7 kreeg Hamelen ook een nieuwe regisseur, Tineke Roeffen. Zij en schrijver Harrie Geelen voelden elkaar goed aan en wisten samen met Joop Stokkermans van de serie een groot succes te maken. Omdat de kinderen van de Arbeidsinspectie niet mochten repeteren ging Tineke Roeffen regelmatig langs tijdens de zanglessen om uit te leggen waar de aflevering over ging en alvast enkele regieaanwijzingen te geven.

Reclame
Naast Hamelen en plaatopnamen, die onverminderd doorgingen, werd het koor ook regelmatig gevraagd voor het zingen van tunes van kinderseries en reclamejingles. Joop Stokkermans was in de meeste gevallen de componist. Na meer dan 40 jaar zijn tunes voor series als Barbapapa (“haal het doek op voor Barbapapa...”) en Ti-Ta Tovenaar (“mijn vader is een tovenaar...”) en reclames als Kips (“liever Kips leverworst...”) en Venz (“het hagelt, het hagelt, grote korrels...”) nog altijd niet vergeten.
Er waren ook bijzondere projecten, zoals de Sinterklaasmusical Een huis in een Schoen waarin de kinderen als pietenkoor optraden, de Nederlandse nasynchronisatie van de Hongaarse tekenfilm 'Hugo de Hippo' en een programma met bijbehorende langspeelplaat ter gelegenheid van Moederdag. Een andere langspeelplaat, “Leve de koningin!”, werd in een dag en een avond opgenomen om op tijd in de winkel te liggen voor het regeringsjubileum van koningin Juliana in 1973. Ook werd een tweede Edison gewonnen, ditmaal voor de langspeelplaat met liedjes van en over Pippi Langkous. Er waren zoveel aanvragen dat het koor, dat steeds vaker Televisiekoor werd genoemd, soms in twee groepen werd verdeeld om aan alle verzoeken te kunnen voldoen.

Henk van der Velde
  Henk van der Velde in 1973

Dat de jaren voor het echtpaar Van der Velde begonnen te tellen vertelde Henk van der Velde in een interview met de Leidse Courant in oktober 1972: “De moeilijkheid is dat mijn vrouw en ik altijd mee moeten. Dat wordt ons allemaal wat te veel. Ik breng het niet meer op iedere week uren in een bus te zitten”, om te vervolgen: “Eigenlijk waren we van plan er dit jaar al mee op te houden. Maar Hamelen ging nog een seizoen door en ze smeekten ons om nog een jaar te blijven. Het valt niet mee je levenswerk aan de kant te zetten. Gelukkig heb ik het te druk om er vaak bij stil te staan.”
Nadat het derde seizoen van Hamelen was voltooid werd Henk van der Velde ziek, hij overleed op 70-jarige leeftijd op 15 juni 1974. René Sleven, producent van Oebele en Hamelen, schreef in het in memoriam in KRO Studio: “Een man van weinig woorden, een grenzeloze liefde voor zijn muziek en voor de kinderen, waarmee hij bij voorkeur werkte. Hoeveel Amsterdammers hij de zangkunst heeft leren beoefenen is zelf bij benadering niet vast te stellen; voor meer dan 2000 liedjes schreef hij de muziek, hoofdzakelijk kinderrepertoire; hij heeft een aantal operettes op zijn naam staan, terwijl hij zeker enige honderden grammofoonplaten heeft gemaakt.”

Einde van het koor?
Het moet voor Iet van der Velde, inmiddels 74 jaar oud, geen gemakkelijke opgave zijn geweest om zonder haar echtgenoot door te gaan met het koor dat zijn naam bleef dragen. Zij beschikte over weinig muziekkennis en kon geen instrument bespelen. Bij het instuderen van liedjes voor het vierde seizoen van Hamelen, dat in de winter en in het voorjaar van 1975 wekelijks werd uitgezonden, werd ze ondersteund door Joop Stokkermans, die op een bandje de liedjes inspeelde en daarbij zong. Tussen het vierde en vijfde seizoen gaf het koor samen met de hoofdrolspelers een drietal concerten.
Er was ook kritiek, uit onverwachte hoek: Henk Franke, directeur van kinderkoor De Leidse Sleuteltjes, had van de Arbeidsinspectie te horen gekregen dat zijn koor niet meer dan drie keer per jaar op televisie mocht verschijnen. In een interview met het Leidsch Dagblad van 10 januari 1975 beklaagde hij zich hierover, want waarom mocht het Van der Velde koor wel iedere maand op televisie? René Sleven liet de Arbeidsinspectie weten dat het Hamelenkoor heel groot was en dat er regelmatig kinderen gewisseld werden. Dat was maar ten dele waar, er was een harde kern ontstaan van koorleden die iedere aflevering meededen, dat was tijdens Oebele al het geval.

Vervolg: Deel 3: Na Hamelen

 



Publicatiedatum: 17 mei 2016
Laatste aanvulling: 13 juli 2017

Reageer en deel Hamelen met anderen

 

Contact

Via e-mail