BEZOEK OOK EENS ONZE THEMASITE OEBELE EN WAAR KEEK JIJ VROEGER NAAR?

De geschiedenis van het Kinderkoor Henk van der Velde: Deel 3

na Hamelen

Vervolg op Deel 2: Van Oebele naar Amsterdam

 

Met de voltooiing van het vijfde en laatste seizoen van Hamelen leek het koor ook ophouden te bestaan. Toch bleven er incidenteel verzoeken komen voor het koor en zijn er nog diverse langspeelplaten gemaakt, meestal onder de naam het Televisiekoor onder leiding van Iet van der Velde waarvoor ze kinderen met wie ze lange tijd had gewerkt vroeg. In 1981 werden de laatste opnamen uitgebracht. Iet van der Velde overleed op 14 augustus 1992, 91 jaar oud.

Reünie
Een jaar later, op 6 juni 1993, werd voor het eerst een reünie georganiseerd, op initiatief van oud-koorleden Monique Bakker en Marcia Meere-Kat. De bijeenkomst vond plaats in het gebouw van de KRO en stond in het teken van Hamelen.
Af en toe traden leden van het koor ook samen op bij speciale gelegenheden zoals in 1989 ter gelegenheid van de herhaling van het vijfde seizoen van Hamelen en tijdens TV Toppers in 2004 werd “Oebele is hupskee!” opnieuw gezongen.

6 januari 2013
     6 januari 2013: na 40 jaar terug in de voormalige MC Studio.

Dankzij het internet en de sociale media hebben veel voormalige koorleden elkaar weer terug gevonden. In het Amsterdamse café De Twee Zwaantjes van Trees Ruzette, die zelf jarenlang zong in het koor, is bijna ieder jaar een reünie die in het teken staat van Oebele en Hamelen maar vooral van het koor.

Met hulp van een crowdfundingsactie konden op 6 januari 2013 enkele Hamelenliedjes die verloren waren gegaan opnieuw worden opgenomen door de voormalige koorleden en enkele acteurs uit de serie, waarbij Stanley Stokkermans, zoon van Joop Stokkermans, de plaats van zijn vader en Henk van der Velde innam. De opnamen, gemaakt in de voormalige MC Studio in Nederhorst den Berg, staan op De Ultieme Verzamelbox en op iTunes, waar ook liedjes terug te vinden zijn die in het verleden werden opgenomen door het koor en tijdloos zijn gebleken, zoals Sinterklaas- en Kerstliedjes en liedjes op tekst van Annie M.G. Schmidt.

Bij bijzondere gelegenheden treedt het koor ook op, zoals tijdens de jubileumconcerten van Rob de Nijs op 13 januari 2013 in Carré (foto 1 en 2) en van Wieteke van Dort op 24 juni 2013 in de Koninklijke Schouwburg in Den Haag (foto 3 en 4).
Klik op de afbeelding voor een uitvergroting.

  • carre1
  • carre2
  • schouwburg1
  • schouwburg2

 


Herinneringen 4

Op verzoek hebben enkele koorleden die aan Oebele en/of Hamelen hebben meegedaan herinneringen opgehaald door het beantwoorden van een aantal vragen.


Hoe kijk je nu, na ruim 40 jaar, terug op de tijd van het koor? Heeft het je leven beïnvloed?

Marcia Meere-Kat "Als ik nu terug kijk op die tijd, dan besef je dat je iets heel bijzonders hebt meegemaakt. In de tijd dat televisie nog iets speciaals was, mocht je als kind daar aan meewerken. De spanning van de opnames en televisie-uitzendingen live van Oebele, maar ook de geluidsopnames in Nederhorst den Berg waren heel speciaal. Daarom was het zo geweldig om daar nog een keer met het koor te mogen zingen voor de box."

Monique van Thienen "De vraag of het mijn leven heeft beïnvloed kan ik volmondig met 'ja' beantwoorden. Maar het is natuurlijk niet alleen bepalend geweest. Daar zijn meerdere factoren die ervoor hebben gezorgd dat ik ben wie ik nu ben. Wat ik nog wel wil noemen is dat ik de vriendschap met Meta heel bijzonder is. Wij hebben hele leuke en mooie herinneringen. Wij beiden schreven elkaar brieven. Op een gegeven moment nadat we beiden waren gestopt met het koor stopte onze correspondentie. En het grappig is dat na ca. 25 jaar we elkaar weer ontmoeten en we direct weer de draad oppakten. Het was alsof er geen tijd had tussen gezeten. Dat is toch een prachtige, bijzondere en ontzettend leuke en mooie ervaring."

Marcia Meere-Kat "Een hele speciale tijd en hoe leuk is het om zoveel jaar na dato nog af en toe met de mensen af te spreken die datzelfde hebben meegemaakt. En niet te vergeten…. het optreden in Carré met Rob de Nijs en bij het jubileum van Wieteke, heel bijzonder om dat als koor zoveel jaar na dato nog te mogen doen!
Ik heb het altijd erg leuk gevonden om met mijn groepen 8 de musical in te studeren. Dan dacht ik nog wel eens aan de tips van oom Henk qua zang. Een leuke reactie van een oud-leerling die de Hamelen-documentaire op televisie zag en dus ook mij daar in zag…. Oh, vandaar dat wij zo’n goeie musical hadden!!"

Duel in de diepte
  Lidy Sluijter met Rutger Hauer in Duel in de
  Diepte
in 1979.

Lidy Sluijter "Het is een belangrijke episode in mijn leven geweest. De meisjes uit het koor (een aantal) waren mijn vriendinnen en we logeerden ook vaak bij elkaar. Heb altijd meer met hen gehad dan met de vriendinnen op school. Natuurlijk heeft Oebele er voor gezorgd dat toen ik 18 werd, ik weer terug kwam op televisie met de serie Duel in de Diepte van de KRO en dankzij deze serie ik meerdere producties kreeg aangeboden en ik later in de popgroep Chips kwam. Zo heeft de televisiewereld mij bezig gehouden van mijn achtste tot mijn ongeveer mijn 21ste. Acteren is het mooiste vak dat je kan uitoefenen en ik ben heel blij dat ik dat allemaal heb mogen meemaken. Of het nou als soliste was of onderdeel van het koor, als je maar met acteren/zingen bezig kon zijn."

Ada Schouten "Ik kijk dankbaar terug. Veel meegemaakt. Veel levenservaring opgedaan. Discipline geleerd. Ja het heeft mij zeker gevormd."

Wilma Kwakman-de Roos "Het was een leuke tijd die heel lang vergeten was, maar sinds de reünies komen er steeds meer herinneringen naar boven en besef ik dat het toch wel een bijzondere tijd is geweest."

Els van Weely "De Oebele- en Hamelen-tijd was een prachtige tijd, die er zeker aan heeft bijgedragen, dat ik me nog meer ben bezig gaan houden met (vooral klassieke) zang. Bovendien ben ik daardoor in staat om voor (grote) gezelschappen mijn zegje te doen en op te treden. Er zaten ook nadelen aan: ik heb geen leuke schooltijd gehad op mijn middelbare school, omdat daar sprake was van veel jaloezie. Omdat ik het altijd erg druk had, moest ik (vond ik) in pauzes op school iets aan mijn huiswerk doen, waardoor ik vrijwel geen vriendinnen had. Ik werd vaak op straat herkend (zeker in de Oebele-tijd), wat vaak onaangename situaties veroorzaakte. Ook mooi is, dat ik weet hoe het er bij de televisie en de radio aan toegaat en ik er daardoor een nuchtere kijk op gekregen heb."

Drifa Kaddour "Ik denk met warme herinneringen terug aan die tijd. Je moest hard studeren en je best doen om uitgekozen te worden op die woensdagmiddag voorafgaande aan de opnames van Hamelen/Oebele op de zaterdagen. Ook teleurstellingen leren incasseren als je niet werd uitgekozen. Kortom, ik heb een geweldig leuke leerschool gehad en misschien wel dankzij het koor opgenomen en volledig thuis in Nederland."

Ellen Imhof-Lange "Mijn Oebele-tijd heeft mijn leven niet merkbaar beïnvloed. Maar ik heb wel veel geleerd over het maken van opnamen op locatie. In sommige films heb ik me altijd verbaasd hoe sommige stukken aan elkaar geknipt/geplakt zijn en kan het dan laten om te denken hoe de opnames moeten zijn gegaan. Tot op de dag van vandaag heb ik daar 'last' van. Tenzij een serie of film erg boeiend is, dan merk ik dat niet."

Hans Kroonen "Mooie vraag... ik heb net de prachtige boeken van Willem Nijholt gelezen tijdens de vakantie. Hij was ook belangrijk voor me. Ooit aaide hij me over mijn bol en ik voelde warme kriebels... ik was een jaar of 11 maar wist al dat dat een soort verliefdheid moest zijn. Dus niet alleen de meisjes waren verliefd op hem! Als we nu weer allemaal bij elkaar zijn voelt het zo vertrouwd. Ik ben gek op al die meiden en de paar jongens zoals Erwin, Simon en Ivo. Met Ton zat ik ook op de lagere school. Als Willem en Wieteke ook bij een reünie zijn is het extra bijzonder. De verhalen die dan verteld worden, vooral door Willem... heerlijk en nostalgisch."

Yvette Poldervaart "Ik heb nooit geweten dat er in die veertig jaar nog zo over gesproken word. Ik vind het nu een eer dat ik vanaf mijn 9e tot mijn 16e die tijd mocht meemaken, destijds keken er veel mensen en kinderen naar. Als het op zaterdag uitgezonden werd hoorde ik later ‘ik heb je gezien’ en op school werd er altijd geroepen ‘Hamelen’. Nu besef ik dat het toen uniek was om mee te werken. Ik heb zelf een castingbureau gehad tot 2010, in de jaren ’90 bij Joop van den Ende het een en ander gedaan en programma's verzorgd. Nu ben ik 55 en ik kan zeggen: dit was geweldig, dat heb ik toch meegemaakt. Die herinnering pakken ze niet meer van me af."

Ingrid van Bambergen "Het is erg leuk dat we elkaar na al die jaren weer gevonden hebben en af en toe weer met elkaar zingen en optreden met Wieteke (tante Lien). Die bijeenkomsten zijn altijd heel gezellig."

Lidy en Ellen
     Lidy Sluijter (links) en Ellen van Lil in Hamelen.

Ellen Heemskerk-van Lil "Oebele/Hamelen heeft mij gevormd tot wie ik nu ben. Het gaat best diep. Ik denk dat ik hierdoor altijd in mijn leven heb bedacht: zorg dat je zichtbaar bent en een rol hebt. Mijn ouders zijn liefhebbend en geen strebers, maar zij vonden het ook leuk als ik in beeld was, tekst had, een solo had. Dus dit heeft wel wat met mij gedaan: Tekst hebben, een solo hebben: op de kaart staan.
Ik ben nu manager bij Ahold, een behoorlijk verantwoordelijke baan, resultaat halen bij een beursgenoteerde organisatie, maar ook een peoplemanager en teamplayer zijn. Dit betekent een grote groep mensen meenemen, aansturen en motiveren om resultaat te halen en successen te vieren. De ervaringen vanuit mijn jeugd met Henk van der Velde Kinderkoor/Oebele/Hamelen hebben hier een zeer grote bijdrage aan geleverd."

Monique van Thienen "Het is bijna 48 jaar geleden dat ik begon op het Oebele kinderkoor. Ik heb er echt een hele leuk tijd meegemaakt en tegelijk was het ook een historische en emotionele spannende tijd. Alleen al de reis naar de repetities toe en ook weer terug waren soms spannend en enerverend. Ik deed er namelijk met het OV 1 uur over op de heenweg en wat langer dan 1 uur op de terugweg. En dat als meisje van 11 jaar in haar eentje. Ik vond het geweldig spannend en leuk om alleen te reizen. Bijvoorbeeld de tramreis vanaf het CS naar het Hoofddorpplein Soms waren op de heenweg in de tram veel Ajax-supporters omdat Ajax een wedstrijd speelde in het Olympisch stadion. De tram zat dan propvol met Ajaxsuporters die al roepend 'Ajax' de tram heen en weer wiegde. Gelukkig ging dat goed. Ik aanschouwde dat geheel. Op de halte van de Amstelveenseweg stapten ze allemaal uit en kon ik nog rustig door naar de eindhalte alwaar ik gelukkig op tijd was voor mijn Oebele-repetities.
En die ene keer dat ik weer naar huis ging met tramlijn 2 naar het CS. Die avond, zo bleek op de terugweg, dat de Damslapers door de mariniers van de Dam werden weggeslagen. Tramlijn 2 reed achter het paleis en de chauffeur riep 'allemaal bukken nu' en reed met een hele grote snelheid vooruit achter het paleis langs naar de Nieuwezijdskolk en door naar het CS. Er vlogen stenen tegen de ruiten. Ik ben die avond veilig thuis gekomen. Ik was toen eigenlijk helemaal niet bang. Mijn ouders heb ik het pas jaren later verteld."


Publicatiedatum: 17 mei 2016
Laatste aanvulling: 23 december 2017

Reageer en deel Hamelen met anderen

Plaats reactie

Reacties  
#1 Rik vand der Velde 15-12-2017 07:02
reuze leuk dit alles te lezen.... op een afstandje heb ik dit ook een beetje meegemaakt, Henk en Iet waren mijn grootouders... groeten uit Australië, Rik van der Velde.
Citeer