BEZOEK OOK EENS ONZE THEMASITE OEBELE EN WAAR KEEK JIJ VROEGER NAAR?

1974 De Waarheid - Kunt u mij de weg naar Hamelen vertellen, meneer?

Zaterdag 16 maart 1974

tekst: Y.G.

Wat gebeurde er met de kinderen die door de Rattenvanger van Hamelen waren meegelokt nadat de berg zich achter hen gesloten had? Al een paar seizoenen lang probeert schrijver Harry Geelen een antwoord te geven op deze intrigerende vraag. Dit gebeurt in de musical 'Kunt U mij de weg naar Hamelen vertellen, meneer?'.
Samen met een vaste kern acteurs - Rob de Nijs, Loeki Knol, Ab Hofstee, Will van Selst en Martin Brozius- en de vijfentwintig kinderen van het kinderkoor van Henk van der Velde maken Harry Geelen, componist Joop Stokkermans en regisseur Tineke Roeffen al een paar jaar lang een voortreffelijk kinderprogramma dat als vaste uitzendtijd eenmaal per maand zaterdagavond tussen zeven en acht heeft.
Vanavond - om 19.05 uur op Ned. 1- is de negentiende aflevering te zien 'Gejaagd door de wind' - een van de laatste van dit seizoen -, waarin de Hamelaars terug gaan naar het land van Rechts om Guurt van Grasp te zoeken, die door de spiegel is gestapt. Hij heeft prinses Madelein meegenomen, waardoor vooral prins Thor erg verdrietig en ongerust is.

Harry Geelen
De nog lang niet afgelopen geschiedenis van de Hamelaars wordt zoals gezegd geschreven door Harry Geelen. Hij werd geboren in 1939 en studeerde aan de Amsterdamse Gemeentelijke Universiteit Nederlandse Taal en Letterkunde. Geelen kwam via de studententoneelvereniging en het Amsterdamse Studenten Cabaret in contact met Jaap van der Merwe, die Geelens programma 'Alle gekken kijken' in het toenmalige Leidsepleintheater bracht.
Na in 1962 een half jaar als copywriter gewerkt te hebben, ging Geelen voor Joop Geesinks Dollywood werken, waar hij zijn beide talenten tekenen en schrijven, kon inzetten. Daarna volgde een jaar free-lance waarin hij o.a. teksten schreef voor een aantal Rob de Nijs-shows. Bij Toonder Studio’s ontwikkelde hij zich tot tekenfilmer en werd 'creative director', een functie die hij nu nog bekleedt.
Geelen deed voor de t.v. meer dan alleen Hamelen. Hij schreef samen met Gied Jaspers voor de VPRO de kindermusical Bah, september (voor een LP met liedjes uit deze musical kreeg hij een Edison). Voor de KRO schreef hij Oebele (voor een LP met liedjes uit dit kinderprogramma kreeg het Oebele-team ook een Edison). Voor de toneelgroep De Nieuwe Komedie schreef hij de musical 'Sajjens Fiksjun' en een tweede kindermusical 'Leve juffrouw Carnebier'.
Naast Kunt u mij de weg naar Hamelen vertellen, meneer? schrijft Harry Geelen voor de KRO-t.v. een kinder-detective 'Q en Q', die in het najaar in dertien afleveringen op het scherm komt. Bovendien wordt in april zijn jeugdthriller 'Eén meester minder' uitgezonden. Naast dit alles schreef Harry Geelen nog liedjes voor Boudewijn de Groot, Liesbeth List, Leen Jongewaard, Herman van Veen, Rob de Nijs, Ted de Braak en Edwin Rutten.

Geen oplossing
Wat zegt Harry Geelen zelf over zijn vervolg op De Rattenvanger?

Het is een droevig verhaal, eigenlijk, als die berg dicht gaat. Maar de kinderen zijn niet dood. Vergelijk Alice in wonderland, hetzelfde motief. Alice valt door een holle boom en komt in een andere wereld. Ik heb voor Kunt u mij de weg naar Hamelen vertellen, meneer? nog geen oplossing, er bestaat nog geen einde aan het verhaal. Per seizoen heb ik steeds één probleem centraal gesteld. Het vorige seizoen was dat hoe prins Thor de Prinsentoto moest winnen en dit jaar is dat hoe hij prinses Madeleine terugvindt. Aan het eind van dit seizoen zal zich weer een nieuw probleem voordoen, waarmee ze zich volgend jaar moeten bezighouden. Ik moet natuurlijk wel onthouden dat het eerste probleem nog altijd niet is opgelost: de weg terug. En als besloten wordt de serie te stoppen moet dat opgelost worden.

Chect Harry Geelen wat hij schrijft op kinderen?

'Natuurlijk wel op mijn eigen kinderen. Maar het belangrijkste criterium is dat ik het zelf leuk vind. Dat is belangrijk. Dat zie je ook in andere series - of soms juist niet dat de mensen het helemaal op de kinderen schrijven en niet voor zichzelf. Maar in Pipo - die je misschien ouderwets kunt vinden - zie je dat Wim Meulendijk van Pipo houdt. Je merkt het ook bij Swiebertje, daar wordt hard aan gewerkt.
Het werken met 25 kinderen schept natuurlijk heel eigen problemen. De kinderen repeteren de liedjes bij hun koorleider thuis en komen maar twee dagen (zaterdag) naar de studio. Maar Hamelen wordt door de KRO als een ‘volwassen' programma beschouwd en heeft een 'volwassen' budget. De musical wordt geregisseerd door Tineke Roeffen, sinds twaalf jaar werkzaam bij de KRO op het amusementsgebied. Geen kinderregisseur dus, want in de praktijk betekent dit vaak dat beginnende regisseurs op een kinderprogramma worden gezet. Bij succes volgt dan 'promotie' en weg is de goede regisseur, want het was maar een kinderprogramma, slechts een leerschool.

Kinderprogramma’s moeilijk
Tineke Roeffen denkt daar bepaald anders over: 'Het is zalig om te doen, dat vinden we allemaal. De cameraploeg werd een tijdje geleden voor de keus gesteld Hamelen of een zaterdagavondprogramma. Ze kozen Hamelen. Maar het is zeker niet gemakkelijk. Kinderprogramma's zijn eigenlijk te moeilijk voor beginnende jonge regisseurs. Ik vind, of je een programma voor kinderen maakt, dat doet aan het werk niets af. Je moet geen toontje aanslaan, ze op de hurken toespreken. Kinderen zijn volwaardige mensen, die je niet speciaal, op een kinderachtige wijze moet benaderen. Die instelling - een volwassen programma maken - hebben ook de acteurs. Overigens die voorkeur voor Hamelen heeft niet alleen de cameraploeg. Joop Stokkermans - we hebben voor Hamelen de beste muziek — vindt dit het leukste werk dat hij doet.

Publiek van morgen
Wat vindt Harry Geelen van de Nederlandse kinderprogramma's, programma's die vaak de sluitpost van de begroting vormen?

'Het is onbegrijpelijk eigenlijk. Er wordt zoveel gesproken over het publiek van morgen, men vindt dat het publiek nu zo weinig eisen stelt. Maar niemand bekommert zich eigenlijk om dat publiek van morgen, die toch de kinderen van vandaag zijn. Niemand maakt zich er erg druk over om dat publiek van morgen hogere eisen te laten kunnen stellen. Waarom hebben de kinderen geen eigen actualiteitenrubriek, geen eigen Journaal. Ik bedoel niet een geëngageerd programma of zo, want de kinderen hebben geen weerwoord. Maar laat bijv. Fred Emmer het nieuws speciaal voor hen lezen of maak een discussieprogramma. Daar hoeven geen kinderen te praten, maar dat kunnen volwassenen zijn die goed weten voor wie ze praten. Zet daar echte vakmensen voor zoals Postema of Van der Heuvel. En dan geen psycholoog die het regelt, maar wel een goede Kees van lersel of Willy van Hemert? Kinderprogramma's moeten geen leerscholen zijn, zoals ook Tineke Roeffen al zei. Als het Hamelen-programma om elf uur 's avonds uitgezonden zou worden, zou ik het precies zo doen als nu, nu het een vooravond-programma is.'

Populair bij kijkers en spelers
Dat Hamelen een populair programma is blijkt niet alleen uit kijkcijfers - het heeft per uitzending minstens 3,5 miljoen kijkers en wordt goed gewaardeerd - ook het aantal acteurs dat graag een gastrol vervult is indrukwekkend. De lijst is te lang om hier op te noemen, maar een paar namen kunnen als voorbeeld dienen: Leen Jongewaard, Henk Molenberg, Magda Janssens, André van den Heuvel, Luc Lutz, Wim van der Grijn, Rudi Falkenhagen, Loudi Nijhoff, Pieter Lutz, Gerard Cox, Berend Boudewijn, Elly van Stekelenburg, Wim van der Brink en Nell Koppen, Bob de Lange, Henk van Ulsen enz. enz. Overigens staat een aantal van deze gasten naast de vaste cast en het kinderkoor ook op de tweede langspeelplaat die deze week is verschenen met Nieuwe Liedjes uit Kunt u mij de weg naar Hamelen vertellen, meneer?.
 


© De Waarheid

Reageer en deel Hamelen met anderen

 

Contact

Via e-mail